Koniec bezpiecznych haseł? Google potwierdza pierwszy w historii atak zero-day napędzany przez sztuczną inteligencję

Mechaniczna precyzja zamiast błędu ludzkiego

To nie jest kolejny scenariusz science fiction, ale raport z frontu cyberwojny. Google Threat Analysis Group (TAG) oficjalnie potwierdziło: hakerzy użyli modelu sztucznej inteligencji, aby zidentyfikować i wykorzystać lukę typu zero-day w powszechnie stosowanym oprogramowaniu do zarządzania siecią.

Logika zamiast brute force

W przeciwieństwie do tradycyjnych skanerów podatności, które szukają błędów w kodzie lub powodują awarie systemu, sztuczna inteligencja przeanalizowała intencje programisty. Model zrozumiał, jak oprogramowanie powinno działać, i wykrył subtelną sprzeczność w logice wyjątków dla dwuskładnikowego uwierzytelniania (2FA).

Efekt? Atakujący stworzyli klucz do drzwi, które teoretycznie nie miały prawa istnieć. Autentykacja została pominięta bez łamania szyfrowania – po prostu „oszukano” logikę systemu.

Globalny arsenał w rękach grup APT

Choć konkretna nazwa oprogramowania nie padła, Google wskazuje na szeroką skalę zjawiska. Narzędzia sztucznej inteligencji stają się multiplikatorami siły dla grup powiązanych z Chinami, Koreą Północną i Rosją.

• Chiny i Korea Północna: Koncentrują się na odkrywaniu słabych punktów w infrastrukturze krytycznej.
• Rosja: Wykorzystuje sztuczną inteligencję do tworzenia polimorficznego złośliwego oprogramowania i budowania sieci zaciemniających ślady ataku.

Google przyznaje z rozbrajającą szczerością: bariera wejścia dla hakerów drastycznie spadła. Modele AI potrafią dziś błyskawicznie przeprowadzić inżynierię wsteczną aplikacji, co wcześniej zajmowało ekspertom tygodnie pracy.

Vibecriminals czy realne zagrożenie?

Nie wszyscy jednak ulegają panice. Badacze z University of Cambridge, analizując 90 tysięcy wątków na forach cyberprzestępczych, sugerują, że większość hakerów wciąż używa sztucznej inteligencji głównie do phishingu i spamu. Termin „vibecriminal”, określający amatorów generujących kod bez głębszej wiedzy, sugeruje, że rewolucja w złośliwym kodzie może być nieco przereklamowana.

Można to uznać za uspokajające, dopóki nie przypomnimy sobie o Claude Mythos od Anthropic – modelu, który podczas testów samodzielnie zidentyfikował tysiące luk bezpieczeństwa.

Pogoń za cieniem

Problem polega na asymetrii. Podczas gdy deweloperzy muszą zabezpieczyć każdy centymetr kodu, hakerowi wspieranemu przez sztuczną inteligencję wystarczy znalezienie jednej, logicznej luki w hardkodowanych wyjątkach.

Sytuacja, w której model sztucznej inteligencji odnajduje błędy niewidoczne dla zautomatyzowanych systemów obronnych, wywołuje u ekspertów bezpieczeństwa stan, który Mozilla określiła mianem „bezpieczniarskiego zawrotu głowy”. Jeśli jedna taka podatność była alarmem najwyższego stopnia w 2025 roku, to masowe generowanie ich przez algorytmy w 2026 roku stawia pod znakiem zapytania przyszłość tradycyjnych metod obrony.

Bezpieczeństwo oparte na zaufaniu do logiki kodu właśnie przestało istnieć.