AI podcasterzy i monetyzacja toksycznych stereotypów: Maszyna do udzielania rad

Sylvia Brown ma 110 tysięcy obserwujących, nienaganny makijaż i studio, którego oświetlenie zawstydziłoby niejedną profesjonalną redakcję. Jej krótkie nagrania o tym, jak zatrzymać przy sobie mężczyznę, notują miliony odsłon. Jednak Sylvia Brown ma jeden istotny mankament: nie jest człowiekiem. To wirtualny awatar, stworzony przez algorytmy generatywnej sztucznej inteligencji, aby wypełnić konkretną niszę w ekosystemie mediów społecznościowych.

To zjawisko to nie tylko ciekawostka technologiczna, ale nowy model biznesowy, który z sukcesem żeruje na ludzkich niepewnościach. Cyfrowi doradcy, tacy jak Brown, Nia Luxe czy potężnie zbudowany Wisdom Uncle, zalewają platformy typu Instagram i TikTok krótkimi, treściwymi klipami, które wyglądają jak fragmenty profesjonalnych audycji. Problem w tym, że te audycje nie istnieją. Nie ma żadnych pełnych odcinków na Spotify czy Apple Podcasts. Jest tylko starannie wyreżyserowana iluzja pełnej empatii rozmowy, mająca na celu wywołanie reakcji emocjonalnej i, co ważniejsze, przyciągnięcie klientów do płatnych kursów.

Algorytmiczny uścisk tradycji

Analiza treści serwowanych przez tych wirtualnych guru rzuca światło na niepokojący trend. Zamiast nowoczesnego spojrzenia na relacje, projekty te serwują „miękką propagandę” opartą na skostniałych stereotypach. Słyszymy, że „kobiety stały się zbyt niezależne”, a mężczyźni szukają „wygodnych partnerek, a nie silnych kobiet”. To narracja, która idealnie rezonuje z algorytmami promującymi kontrowersyjne, polaryzujące treści.

Estetyka tych postaci jest uderzająco powtarzalna. Cyfrowe kobiety często kopiują wygląd celebrytek z rodziny Kardashian, uosabiając nierealistyczne standardy piękna, podczas gdy męskie awatary epatują nienaturalną siłą i głębokim, autorytarnym głosem. Jak zauważa Mandii B, współprowadząca podcast „Decisions, Decisions”, te nagrania przypominają „American Dream” w wersji 2.0 – produkt, który jest czysty, powtarzalny i kompletnie oderwany od chaotycznej, złożonej rzeczywistości ludzkich relacji.

Szkoły influencerów i prawdziwy cel

Pod płaszczykiem dawania życiowych rad kryje się twarda monetyzacja. Większość tych profili służy jako lejek sprzedażowy dla kursów „AI Influencing”. Twórcy stojący za postaciami takimi jak Ari Banks oferują pakiety edukacyjne w cenach od 100 do prawie 500 dolarów, obiecując naukę „Formuły Realizmu™” i szybkie generowanie dochodów z pasywnych treści. To swoista incepcja: sztuczni ludzie uczą prawdziwych ludzi, jak tworzyć kolejnych sztucznych ludzi, by ci mogli zarabiać na naiwności masowego odbiorcy.

Choć rynek wirtualnych influencerów ma w ciągu najbliższych kilku lat osiągnąć wartość 45 miliardów dolarów, branżowi eksperci zachowują sceptycyzm. Lily Comba, szefowa agencji Superbloom, zwraca uwagę, że choć AI potrafi skalować emocjonalny rezonans, to zaangażowanie bez autentycznej relacji ma swój sufit. Podcasty od zawsze opierały się na ludzkiej niedoskonałości, potknięciach i autentyczności – cechach, których idealnie wyrenderowane awatary, mimo swojej wizualnej doskonałości, wciąż nie potrafią podrobić.

Największym zagrożeniem nie jest jednak sama technologia, lecz to, jak łatwo akceptujemy te syntetyczne prawdy. W świecie przeładowanym informacjami, pewny siebie, profesjonalnie brzmiący głos – nawet jeśli należy do zbioru pikseli – staje się dla wielu atrakcyjnym punktem orientacyjnym. Niestety, w tym przypadku droga na skróty do „szczęśliwego związku” prowadzi jedynie do nabicia portfela anonimowych twórców oprogramowania.