Claude Code: projekt to teraz rozmowa-koordynator, która rozdziela pracę na równoległe wątki w chmurze

Anthropic przebudował Projekty w Claude Code. Dotąd projekt był folderem z plikami i jednym czatem. Teraz to jedna rozmowa, w której Claude występuje jako koordynator: opisujesz zadanie, a on decyduje, co stanie się wątkiem. Każdy wątek to pełna sesja Claude Code w chmurze, uruchomiona na własnej gałęzi i własnej kopii repozytorium. Wątki pracują równolegle i raportują do rozmowy.

Koordynator widzi to, co wątki zgłoszą, ale nie śledzi każdego ich kroku. Robotę wykonują wątki: gdy zadanie tego wymaga, otwierają pull requesta i pilnują go z automatycznymi poprawkami — wypychają zmiany, gdy CI zawiedzie, i odpowiadają, gdy testy przejdą. Każdy wątek może też rozbić swoje zadanie na podagendy, pętle i workflows.

Anthropic podaje dwa przykłady. Pierwszy: cel obniżenia p75 latencji w checkout, profilowanie każdego endpointu, testowanie optymalizacji i otwieranie pull requestów w równoległych wątkach. Drugi: wycofanie przestarzałego endpointu v1 w repozytoriach API, web i mobile — po jednym wątku na repozytorium, a Claude raportuje, które pull requesty scalą się pierwsze. Gdy dwa wątki sięgną po ten sam kod, wychodzi z tego zwykły konflikt scalania w git.

Kontekst ustawia się raz, na poziomie projektu, i trafia do każdego nowego wątku: repozytoria i przesłane pliki, instrukcje projektu o długości do 16 tysięcy znaków oraz pamięć projektu, którą Claude zapisuje i czyta przez indeks MEMORY.md. Do pamięci trafiają w praktyce rzeczy w rodzaju „premiera przesunięta na piątek” albo „zmiany w billingu uzgodnić z zespołem płatności”. Każdy wątek klonuje wszystkie repozytoria projektu i ładuje z nich CLAUDE.md, umiejętności i pluginy.

Jest jednak haczyk, który dotyczy właśnie projektów wielorepozytoryjnych. Zasady uprawnień, hooki i zmienne środowiskowe pochodzą wyłącznie z katalogu, w którym wątek startuje. W projekcie z jednym repozytorium to wystarcza, w projekcie z kilkoma — nie, bo wątki startują w różnych repozytoriach. Sztandarowy scenariusz Anthropic, czyli wycofanie endpointu v1 w repo API, web i mobile po jednym wątku na repozytorium, traci więc część konfiguracji.

Gdzie kończy się równoległość

Wątki mają pracować dalej, gdy zamkniesz laptopa, ale równoległość ma twarde granice. Każdy działający wątek to pełna sesja, która zużywa limit planu, więc projekt wyczerpuje go szybciej niż pojedyncza rozmowa. Na wszystkie projekty obowiązuje sufit 200 nowych wątków dziennie; wątek, który na niego trafi, czeka i wznawia się sam. Bezczynne wątki budzą się i znów generują koszty, gdy CI zawiedzie albo pojawi się komentarz w przeglądzie. Projekt ma osobne zakładki użycia oraz osobne ustawienia modelu i poziomu wysiłku dla koordynatora i dla wątków — nowy projekt startuje z Opus wszędzie, z wysokim wysiłkiem dla wątków i niskim dla rozmowy.

Beta obejmuje wybranych użytkowników planów Pro i Max, tylko w wersji web i desktop. CLI nie jest objęte, a to istotne dla części osób pracujących z Claude Code głównie z terminala. Anthropic nie podał daty szerszej dostępności.