Solana founder questions motives behind AI slowdown

W debacie nad tempem rozwoju sztucznej inteligencji doszło do rzadkiej, choć powierzchownej zgody między liderami największych laboratoriów. Dario Amodei (Anthropic), Sam Altman (OpenAI) oraz Elon Musk (xAI) publicznie opowiedzieli się za koncepcją „pacing the frontier” — kontrolowanego wdrażania kolejnych innowacji. Propozycja ta, choć przedstawiana jako odpowiedź na zagrożenia dla bezpieczeństwa, spotkała się z ostrą reakcją zwolenników otwartego rynku, którzy w postulatach gigantów widzą próbę ochrony własnych zysków.

Trzy etapy Amodeiego i wybiórcze poparcie

Punktem wyjścia dyskusji stał się esej Dario Amodeiego „We Must Pace the Frontier”, opublikowany 12 września 2026 roku, co nadało debacie nową dynamikę w czasie rosnących wycen spółek technologicznych. Szef Anthropic nakreślił w nim trójstopniowy plan, który ma zapobiec niekontrolowanemu wyścigowi zbrojeń w dziedzinie AI:

• Zewnętrzni audytorzy: Wprowadzenie do laboratoriów niezależnych ekspertów z dostępem na poziomie pracowniczym, którzy ocenialiby ryzyko nowych modeli przed ich upublicznieniem.
• Koordynacja demokratyczna: Porozumienie między czołowymi laboratoriami w krajach demokratycznych w celu ustalenia wspólnych standardów bezpieczeństwa.
• Umowy międzynarodowe: Szeroki konsensus obejmujący globalnych graczy, w tym Chiny.

Amodei wprost sformułował postulat: „Musimy spowolnić tempo, w jakim poprawiamy możliwości modeli AI” (ang. We must slow the pace at which we improve the capabilities of AI models). Autor zaznaczył przy tym wyraźnie, że proponowane „spowolnienie tempa” (pacing) nie jest równoznaczne z całkowitym wstrzymaniem trenowania modeli czy zaniechaniem postępu technicznego, lecz ma na celu bezpieczniejszą ewolucję systemów.

Poparcie dla tej wizji nie jest jednak jednolite. Sam Altman zadeklarował, że OpenAI wdroży mechanizm zewnętrznych audytów, ale nie podał konkretnych terminów, nazwisk ekspertów ani szczegółowych zasad ich pracy. Elon Musk ograniczył się jedynie do udostępnienia eseju z krótkim komentarzem: „Dario ma rację”, nie precyzując, które z elementów planu zamierza zaimplementować w xAI.

Sarkazm zamiast dowodów

Na przeciwległym biegunie dyskusji stanął Anatolij Jakowenko, współtwórca projektu Solana. Jego wkład w debatę ograniczył się do czterech sarkastycznych słów opublikowanych w serwisie X: „Profitability at $1 trillion mcap” (Rentowność przy kapitalizacji 1 biliona dolarów). Jakowenko nie przedstawił żadnych wyliczeń, danych finansowych ani analizy konkretnych spółek, sprowadzając całą dyskusję o bezpieczeństwie do spekulacji o chęci ochrony wycen rynkowych.

W podobnym tonie wypowiedział się inwestor David Sacks, który oskarżył liderów branży o próbę tzw. regulatory capture. Według Sacksa, Anthropic i OpenAI — tworzące obecnie duopol w segmencie najbardziej zaawansowanych modeli — mogą wykorzystywać postulaty bezpieczeństwa do budowania barier wejścia. W tej optyce skomplikowane wymogi regulacyjne i audyty miałyby utrudnić życie mniejszej konkurencji, podczas gdy sami giganci mogliby spowolnić tempo prac dobrowolnie, bez narzucania norm całemu sektorowi.

Choć Reuters donosi o przygotowaniach Anthropic i OpenAI do potencjalnych debiutów giełdowych, żadna z firm nie potwierdziła, by ich strategia rozwoju była uzależniona od osiągnięcia konkretnego progu kapitalizacji. Na ten moment deklaracje o „spowolnieniu” pozostają niewiążącymi obietnicami, a argumenty o finansowym podłożu tych decyzji — jedynie domysłami bez twardych dowodów.