Meta stawia na atom: gigant technologiczny zabezpiecza kluczowe źródła energii dla centrów danych AI

Meta, jeden z czołowych graczy w sektorze technologicznym, ogłosiła ambitny plan zabezpieczenia zasilania dla swoich centrów danych, zawierając trzy strategiczne umowy z dostawcami energii nuklearnej. Ten ruch, podyktowany rosnącym zapotrzebowaniem na energię przez dynamicznie rozwijające się platformy sztucznej inteligencji, podkreśla coraz większe zainteresowanie stabilnymi, niskoemisyjnymi źródłami energii ze strony gigantów technologicznych. Umowy obejmują współpracę ze startupami rozwijającymi małe reaktory modułowe (SMR) oraz z ugruntowanym dostawcą posiadającym istniejące elektrownie jądrowe.

Zapotrzebowanie na energię w centrach danych gwałtownie wzrasta w miarę ekspansji AI. Energetyka jądrowa, ze względu na swoją niezawodność i zdolność do dostarczania ciągłej mocy (24/7), stała się preferowanym kierunkiem dla firm takich jak Meta. W grudniu 2024 roku Meta wystosowała zapytanie ofertowe, poszukując partnerów zdolnych do dostarczenia od 1 do 4 gigawatów mocy do wczesnych lat 30. XXI wieku. Większość tej nowej energii ma zasilić regionalną sieć PJM, obejmującą 13 stanów środkowoatlantyckich i środkowo-zachodnich USA, która już teraz jest mocno nasycona centrami danych.

Natychmiastowe wsparcie i przyszłościowe rozwiązania

Na mocy 20-letniej umowy z Vistra, Meta nabędzie 2,1 gigawata mocy z dwóch istniejących elektrowni jądrowych w Ohio – Perry i Davis-Besse. Umowa ta ma przynieść najbardziej natychmiastowe korzyści energetyczne. Dodatkowo, Vistra zobowiązała się do zwiększenia łącznej mocy do 433 megawatów w tych elektrowniach oraz w elektrowni Beaver Valley w Pensylwanii, z planowanym uruchomieniem rozbudowanych mocy na początku przyszłej dekady. Ta część partnerstwa stanowi pragmatyczne podejście do krótkoterminowego bezpieczeństwa energetycznego, wykorzystując sprawdzone technologie i istniejącą infrastrukturę.

Oprócz współpracy z Vistra, Meta inwestuje w przyszłość, zawierając umowy z dwoma startupami zajmującymi się małymi reaktorami modułowymi (SMR): Oklo i TerraPower. Te mniejsze, skalowalne reaktory są postrzegane jako klucz do zaspokojenia rosnącego zapotrzebowania na energię w sposób bardziej elastyczny i potencjalnie tańszy w dłuższej perspektywie, dzięki unifikacji produkcji i masowej skali. Jest to jednak technologia w dużej mierze jeszcze nieprzetestowana na szeroką skalę komercyjną.

Ambicje SMR: Oklo i TerraPower

Oklo, które weszło na giełdę w 2023 roku, ma dostarczyć Meta 1,2 gigawata mocy. Firma planuje rozpocząć dostarczanie energii do sieci już w 2030 roku, budując wiele reaktorów Aurora Powerhouse, z których każdy generuje 75 megawatów. Warto jednak zaznaczyć, że Oklo napotykało trudności w uzyskaniu zatwierdzenia swoich projektów reaktorów przez amerykańską Komisję Regulacji Jądrowej (NRC), co uwydatnia wyzwania związane z wdrażaniem nowych technologii jądrowych.

TerraPower, startup współzałożony przez Billa Gatesa, również wchodzi do gry, obiecując dostawy energii dla Mety już w 2032 roku. Ich reaktory wykorzystują stopiony sód jako czynnik przenoszący energię, a innowacyjny system magazynowania energii pozwala na gromadzenie nadwyżek w postaci supergorącej soli. Każdy reaktor ma generować 345 megawatów, z możliwością magazynowania dodatkowych 100 do 500 megawatów przez ponad pięć godzin. TerraPower wydaje się sprawniej poruszać w procesach regulacyjnych NRC i współpracuje z GE Hitachi nad budową swojej pierwszej elektrowni w Wyoming. Meta zabezpieczyła prawa do 2,8 gigawata mocy jądrowej i 1,2 gigawata magazynowania od TerraPower.

Koszty i wyzwania przyszłości

Chociaż warunki finansowe umów nie zostały ujawnione, szacuje się, że zakup energii od Vistra będzie najbardziej opłacalny ze względu na wykorzystanie istniejących, działających elektrowni jądrowych. W przypadku SMR-ów ceny są jeszcze przedmiotem spekulacji i optymistycznych prognoz. TerraPower szacuje koszty na 50-60 dolarów za megawatogodzinę dla przyszłych elektrowni, podczas gdy Oklo celuje w 80-130 dolarów. Należy jednak pamiętać, że pierwsze wdrożenia nowych technologii są zazwyczaj droższe niż późniejsze, masowo produkowane jednostki. Decyzja Mety o wsparciu SMR-ów może być kluczowa dla przyspieszenia ich rozwoju i sprawdzenia ich obietnic dotyczących masowej produkcji i obniżenia kosztów.